เกลียดแม่ตัวเอง กังวลมาก

คือเราเป็นของไทยแต่ย้ายมาอยู่นี่เพราะแม่เราแต่งงานใหม่กับคนสิงคโปร์ ตอนนั้นเรายังเด็กอยู่แม่บอกกับพ่อเราว่ายังไม่เคยมีลูก(แต่จริงๆมีเราแล้ว)พ่อเราก็เชื่อแล้วก็อยู่ได้2-3ปีความจริงก็เปิดเผยเพราะพี่ชายพ่อถ่ายรูปเราให้พ่อเราดู พ่อเราไม่โกรธแม่เลยนะ พ่อเราใจดีมากอุส่าส่งเราเรียนด้วย จนตอนที่เราจบป.6 เรามาเรียนต่อที่สิงคโปร์ตอนม.1จนตอนนี้เราจะจบม.2แล้ว ตอนนี้เราเครียดและกังวลมากเพราะพ่อแม่เราทะเลาะหนักมาเลย สาเหตุมาจากแม่ที่บอกว่าอยากกลับไปที่ไทยทั้งๆที่ตัวเองกลับไปได็เป็นปีแล้วเพิงจะกลับมามาอยู่ที่นี่ได้อาทิตย์กว่าเองพ่อเราเลยโมโห แล้วก็ไม่ยอมให้กลับไป ไม่มีเงินเหลือเก็บเลย      เพราะพ่อเสียเงินให้แม่เยอะมากจนตอนนี้ครอบครัวเราเป็นหนี้กว่าแสนเหรียญสิงคโปร์ พ่อต้องทำงานหนักมากเพื่อจ่ายเงินค่าเทอมให้เรา เพราะเราไม่ใช่เด็กที่นี่เลยต้องจ่ายเงินแพงมาก แม่ไม่ช่วยพ่อเลยไม่ทำงานอะไรสักอย่างเอาแต่ใช้เงิน จนตอนนี้พ่อบอกเราว่าเหนื่อยแล้วทนไม่ไหวแล้วทนไม่ไหวกับแม่ของเราแล้ว เพราะแม่เอาแต่จะกลับๆทั้งที่ไม่มีอะไรของทำกับปะเทศไทยเลย ไปอยู่ที่ไทยก็เอาแต่นอน กิน เที่ยว แล้วก็อยู่กับกิ๊ก เราสงสารพ่อเรามากรู้ว่าแม่มีกิ๊กแต่ก็ยังช่วยดูแลเรา พ่อบอกเพราะรักเราจึงยอมทำแบบนี้อยู่9ปี เราไม่อยากกลับไปอยู่ไทย เราอยากอยู่ที่นี่เรารักพ่อเรา เราพุดกับแม่ก็ไม่ฟังเราเอาแค่บอกจะกลับๆไม่สนใจอนาคตเราเลยเราร้องไห้ก็ไม่สนใจ เอาแค่คิดแค่เรื่องของตัวเอง เราควรทำไงดี แม่ไม่ยอมฟังเราเลย เราอยากอยู่กับพ่อเราที่นี่ ถึงเราไม่ใช่ลูกแท้ของเขาแต่เราก็รักพ่อคนนี้ที่สุด
ช่วยหน่อยนะคะ เพราะเคยคิดอยากจะฆ่าแม่ตัวเองด้วยซ้ำ เราไม่อยากเครียดจนมีความคิดแบบนี้อีก